10.5.10

Maman, μάμα μου, mommy, μαμά...

Δεν ήσουν στο σπίτι σου το πρωί να σου πω "σ' αγαπώ". Το ξέρεις όμως. Καθ' εικόνα και ομοίωση , βλέπεις. Σου έχω θυμώσει πολλές φορές παλιά. Αλλά μεγαλώνω μαμά. Και δε με νοιάζει να σου θυμώνω. Με νοιάζει να είσαι εδώ. Δίπλα. Γιατί εσύ ξέρεις. Εσύ καταλαβαίνεις. Εσύ που μου διάβαζες πάντα το αγαπημένο σου απόσπασμα από τον Ναζίμ Χικμέτ και μου έλεγες "είσαι ελεύθερος. Δεν μου ανήκεις. Σε γέννησα, αλλά τώρα βγες και ζήσε". Σ' έχω αγαπήσει όμως συνεχώς. Γιατί έτσι είναι αυτή η σχέση μάνας - παιδιού. Έχει μέσα της το "γιατί", αλλά η αγάπη δεν ξεθωριάζει ποτέ. Ξέρεις ότι δεν πιστεύω σ' αυτές τις επετείους, τις ημέρες της μητέρας και τα λοιπά, αλλά να ρε μαμά, τελευταία είναι κάπως δύσκολα τα πράγματα. Αν μπορείς να με σπρώξεις, όπως μόνο εσύ ξέρεις, να συνεχίσω να κυνηγώ τα όνειρά μου και να τα ζω.

8 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Η μάνα ξέρει πως να το κάνει.. να σου δώσει τα καύσιμα για να πετάξεις, την ώθηση..
:) Είναι η μόνη πιστή βοήθεια...

Kαλημερούδια!!!

DaisyCrazy είπε...

Πανέμορφο αυτό του Ναζίμ Χικμέτ που σου έλεγε η μανούλα σου
"είσαι ελεύθερος. Δεν μου ανήκεις. Σε γέννησα, αλλά τώρα βγες και ζήσε"

Να σου ζήσει και να τη χαίρεσαι!

hug είπε...

Το μοναδικό ελιξίριο της μαμάς...σχέση μοναδική!!!

ProFyLaKtiKo είπε...

Από τα πιο ωραία (και λίγα) που διάβσα για τη γιορτή της μητέρας ;-)

UrbanTulip είπε...

:)

Leviathan είπε...

iperoxa to logia sou! kalispera kai kali evdomada! :)

Artanis είπε...

Χρόνια πολλά, να χαιρόμαστε τις μαμάδες μας...

Pop@ki261 είπε...

Μαγικά λόγια, φαίνονται πόσο πέρα για πέρα αληθινά είναι...