14.10.08

το αγιόκλημα*

Εμύριζεν αγιόκλημα τη νύχταν το φιλί σου / μα εφύσησεν ο άνεμος και πήρες το μαζί σου.
Τον ουρανό παρακαλώ να σ' απολησμονήσω / μα με το φως το γαλανό φέρνει σε πάλε πίσω.

Σα δαχτυλίδι που έχασε την πέτρα του στο χώμα / μέρα τζιαι νύχτα πεθυμώ της νιότης μου το χρώμα / μέρα τζιαι νύχτα πεθυμώ της νιότης μου το χρώμα.

Είπες μου πως η αγάπη μας για πάντα ε να ζήσει / τζι η νύχτα υποσχέθηκε να μην το μαρτυρήσει / εκράτου σε τζιαι εκράτας με τζι έτρεμα μη σε χάσω / μα ο ήλιος του μεσομερκού ζητά να σε ξεχάσω.

Σα δαχτυλίδι που έχασε την πέτρα του στο χώμα, μέρα τζιαι νύχτα πεθυμώ της νιότης μου το χρώμα / μέρα τζιαι νύχτα πεθυμώ της νιότης μου το χρώμα.


P.S.1 *Το αγιόκλημα έγραψε ο Πάμπος Κουζάλης (στίχοι) και ο Κώστας Κακογιάννης (μουσική). Το τραγουδά ο Γιώργος Νταλάρας στους τίτλους της τηλεοπτικής σειράς του ΡΙΚ "Οι γενιές της σιωπής" που σκηνοθετεί ο Κλείτος Κλείτου και βασίζεται στο μυθιστόρημα της Άντρης Πολυδώρου.
P.S.2 Το αγιόκλημα είναι αυτό που λείπει από τις ζωές των ανθρώπων. Ο ρομαντισμός που αποπνέει η μυρωδιά του, αν και χάθηκε, είναι μια μικρή εμμονή από τη νιότη μας.
P.S.3 Πριν μερικούς μήνες κάποιος μου ζήτησε ένα γιασεμί. Μια άλλη μυρωδιά από τα παιδικά μου χρόνια. Του χάρισα ένα μεγάλο και ανθισμένο γιασεμί. Από τότε συνέβησαν πολλά. Απόψε σκέφτηκα εκείνο το γιασεμί στο μικρό αθηναϊκό μπαλκόνι και το όνειρο να φυτέψουμε πολλά γιασεμιά στον κήπο που ποτέ δεν αποκτήσαμε στην εξοχή. Μπορεί εκείνο το γιασεμί να μην έχει επιβιώσει, αν και θα 'θελα να είναι ακόμα ανθισμένο, ωστόσο αποφάσισα πως θέλω να φυτέψω ένα αγιόκλημα στον κήπο μου. Ένα αγιόκλημα να μεγαλώνουμε μαζί. Να μυρίζει ο τόπος. Κι από την ευωδιά να έρθει κοντά ένας νέος άνθρωπος. Με φωτεινό, χαμογελαστό πρόσωπο. Ήρεμος. Δυνατός. Να θέλει να δούμε μαζί το αγιόκλημα να μεγαλώνει.
P.S.4 Το πρωί έγραψα ότι ο ενθουσιασμός πρέπει κι αυτός να τελειώσει. Τώρα που νύχτωσε σκέφτομαι ότι αν αγαπάς το αγιόκλημα, θα γκρεμίσω το φράχτη της αυλής, να περάσεις, όποιος κι αν είσαι ξένε. Αλλά μόνο για σένα. Τους άλλους θα τους αφήνω έξω. Εγώ είμαι εδώ. Εσύ άραγε ποιός να είσαι και πού να βρίσκεσαι τούτη την ώρα ξένε; Ώρα καλή.

11 σχόλια:

brainwaves είπε...

Ο ξένος που ζητάς είναι σίγουρα one of the people.

Δεν τον έχεις δει (ακόμη), αλλά σίγουρα υπάρχει εκεί έξω.

Αυτοκαλωσορίζομαι στο όμορφο (με μια πρώτη ακόμη ματιά) blog σου.

Θα τα λέμε...

Το τραγουδάκι πολύ ωραίο. Στιχουργικά. Κάποια ιδέα για το που μπορούμε να ακούσουμε και τη μουσική του;

Καλό ξημέρωμα :-)

One of the people είπε...

Καλώς ήρθες.
Νομίζω ότι πρέπει να άκουσες ήδη το τραγούδι. Διαφορετικό.

tovene592 είπε...

και μυρίζει πολύ πολύ όμορφα!
να το φυτέψεις λοιπόν!
και μόλις μεγαλώσει θα έρθω ως ξένος να το δω

One of the people είπε...

@ tovene. Εσυ να μεινεις μακρια απο τη λογικη. Ακομα τουλαχιστον. Στο συναισθημα. Καποιος να αποκατασταθει εδω μεσα τουλαχιστον.

Ο ψεύτικος Πέτρος είπε...

Δεν θέλω να τελειώσει ο ενθουσιασμός! Δεν θέλω! Δεν Θέλω! Δεν θέλω!!! Τουλάχιστον ας γίνει έρωτας.

PAVLOS είπε...

Πριν από κάποιους μήνες άλλαξα σπίτι. Ένας καθοριστικός λόγος για την επιλογή του νέου ήταν γιατι στην βεράντα του ήταν παρατημένο ένα γιασεμί.

υγ και εδώ πάει το τραγούδι σαν υπόκρουση της μιας δραχμής τα γιασεμιά.

One of the people είπε...

@ ψευτικος πετρος. Αυτη την επιθυμια βαθια μεσα μου εχω κι εγω. Αλλα η πραγματικοτητα ειναι συνηθως αλλη.

photonio είπε...

σαν παγιδα εινα ιτο σκηνικο που στηνεις , σαν να θες να φυλακησεις τον ερωτα , φυτεψε το αγιόκλημα και ασε τους περαστικους να το περιποιηθουν .

UrbanTulip είπε...

αυτό το αγιόκλημα περιμένω και εγώ.
Άσε την πόρτα σου ανοικτή για αυτό, μόνο.
χχ

Hfaistiwnas είπε...

Είναι από τα δέντρα-λουλούδια που έχουν μυρωδιά μεθυστική! Να το βάλεις στον κήπο σου.. και να το προσέχεις! Είναι υπέροχο φυτό.. και εύχομαι να το μυρίσουν γρήγορα..
Και οι στίχοι επίσης..

SK είπε...

Tο γιασεμί και το αγιόκλημα είναι τα αγαπημένα της μητέρας μου. Νά'σαι καλά που τα ανέφερες και μου έφερες γλυκιές σκέψεις!