19.1.09

o Lady D. & το Drama Boy


Όλα ξεκίνησαν πριν μερικούς μήνες σε ένα gay bar από εκείνα που όλοι πηγαίνουν για τον ίδιο σκοπό. Το sex. Ποιο sex θα μου πεις. Το φτηνό θα σου πω και θα το αντιπαρέλθω. Εκείνος έλαμπε μέσα στο σκοτάδι, όχι του χώρου, αλλά το σκοτάδι των ανθρώπων. Κάτι έφερε αυτούς τους δύο ανθρώπους κοντά. Και κάτι τους κρατά μακριά όμως. Υποσχέθηκα να γράψω αυτό το κείμενο για τον φίλο μου, τον Drama Boy, μήπως και το διαβάσει και καταλάβει ότι δεν μ’ αρέσει να τον βλέπω να ταλαιπωρείται από ένα 26χρονο, που άγεται και φέρεται με βάση τα προσωπικά του απωθημένα, τις επιθυμίες του και τη ζωή που ο ίδιος έχει αποφασίσει να διάγει. Και συγνώμη κιόλας που στο λέω, αλλά πάρτο χαμπάρι ο μικρός σε παίζει. Και σε παίζει άσχημα. Αρκετά ευγενής ήμουν, αλλά τώρα που μάλλιασε πλέον η γλώσσα μου, θα στα πω μπας και ταρακουνηθείς. Αν και το θεωρώ απίθανο. Όχι γιατί δεν καταλαβαίνεις τι σου γίνεται αλλά γιατί έτσι νομίζεις ότι σπας τη μονοτονία σου. Κι όμως αυτό το συνεχές κυνήγι της υποτιθέμενης αγάπης είναι σχεδόν αυτοκαταστροφικό και ανούσιο. Δεν προσδιοριζόμαστε μέσα από μια σχέση, ούτε είμαστε σημαντικοί όταν κάποιος είναι μαζί μας. Είμαστε σημαντικοί γι’ αυτό που είμαστε. Για το μυαλό μας, για τα συναισθήματά μας, για το χαρακτήρα μας, για την καρδιά μας. Κι αυτό το είπα κάποτε και σε μένα, και το κατάλαβα μετά από τόσο καιρό που είμαι single και δεν πέφτω στην παγίδα είτε να επιλέξω κάποιον που δεν θα μου αρέσει πραγματικά, είτε να επιτρέψω στον καθένα να μου στερήσει την αξιοπρέπειά μου. Κι εσένα ο Lady D. το κάνει. Και το κάνει καθημερινά. Όταν περνάς από το σπίτι του πρωί-βράδυ να δεις αν είναι μέσα, όταν τον παρακολουθείς στα θέατρα να δεις με ποιον πηγαίνει, όταν του λες ότι θέλεις να είσαι μαζί του κι αυτός κάνει τον Κινέζο, όταν του παίρνεις ακριβά δώρα, όταν του τηλεφωνείς από απόκρυψη για να ακούσεις τον ήχο του χώρου μήπως και καταλάβεις, όταν σου λέει ότι έχει σχέση στην Αγγλία, όταν σε συναντά όποτε αυτός έχει λίγο χρόνο, όταν φέρεται σαν να σε έχει δεδομένο, όταν είσαι διατεθειμένος να δεχτείς όλα αυτά, όταν αγνοεί τις ευαισθησίες σου, όταν δεν έχει καταλάβει ποιος είσαι… Τι άλλο περιμένεις; Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να καταλάβεις ότι σε βλέπει «φιλικά»; Τι άλλο πρέπει να κάνεις για να χάσεις την αξιοπρέπειά σου; Εντάξει αγόρασες τραπέζι και καρέκλες για να τον καλέσεις σπίτι σου για dinner. Και πιστεύεις ότι θα έρθει; Αμφιβάλλω. Εδώ τον κάλεσες στη γιορτή σου και σου είπε ότι προτιμά να το «γιορτάσετε» μια μέρα νωρίτερα γιατί δεν θα έχει χρόνο να ετοιμαστεί για τις διακοπές του. Δουλευόμαστε; Όχι πες μου, δουλευόμαστε; Εγώ ξέρω ότι αν θέλεις τον άλλο, κάνεις πράγματα. Κι αν εσύ θες να δηλώνεις it’s complicated και τη βρίσκεις μ’ αυτό, με συγχωρείς αλλά εμείς οι φίλοι σου στεναχωριόμαστε γιατί δεν αξίζει σε κανέναν αυτή η συμπεριφορά. Σε κανέναν. Αν κατάλαβα κάτι σ΄ αυτή τη ζωή είναι ότι όλες αυτές οι συμπεριφορές είναι εγωιστικές και εγωπαθείς και εγωκεντρικές. Εκτός αν δεν έχεις πιάσει πάτο ακόμα. Ένα πάτο που δεν έχει να κάνει με το παιδάκι αυτό, αλλά με όλα όσα έζησες μετά τη μεγάλη ‘’καταστροφική’’ σχέση σου. Ξύπνα τώρα, γιατί αύριο θα πονάει πολύ περισσότερο. Είσαι ικανός να κάνεις τον εαυτό σου να τον ερωτευτεί μόνο και μόνο επειδή σε φτύνει. Να σου λείπει το βύσσινο. Και πάψε να το παίζεις Drama Boy, δε σου πάει στην ηλικία σου. Πέρασες τόσες δυσκολίες. Έλεος. Να πάει να μπιπ κι αυτός και όλοι οι όμοιοί του. Δεν σου αξίζει αυτό και το ξέρεις. Αλλά είναι η συνήθεια του να βάζεις τον εαυτό σου σ’ αυτή τη θέση. Να κλαις, να χτυπιέσαι, και να μην καταφέρνεις τίποτα για να αποδεικνύεις στο υποσυνείδητό σου ότι καλά κάνεις και συμπεριφέρεσαι έτσι, αφού οι άλλοι δε σε θέλουν. Ακόμα και μια ελπίδα να είχες να σε προσέξει αυτός ο άνθρωπος που μου θυμίζει Lady D. την χάνεις έτσι. Και την χάνεις γιατί το μυρίζεται ο άλλος πόσο πολύ είσαι εκεί και δεν σε υπολογίζει. Ξέρω, κυκλοφορεί πολύ σαβούρα, αλλά δεν ανακάλυψες τελικά το διαμάντι στα σκουπίδια του gay bar. Ένα 26χρονο καλόπαιδο ανακάλυψες, πολύ καλομαθημένο, που ξέρει τι θέλει και δε στο λέει. Ένα παιδί που δεν σε βλέπει αλλιώς γιατί δεν θέλει να σε δει αλλιώς τώρα. Όταν γνωριστήκατε ήξερε να μπιπ μαζί σου. Τώρα δεν ξέρει. Ή μάλλον δεν θέλει. Και την επόμενη φορά που θα κάνεις κάτι γα να τον πλησιάσεις, σκέψου πρώτα εσένα, και πόσες υστερίες θα βαρέσεις μετά. Σ' αρέσεις έτσι; Περνάς καλά; Μάλλον βασανίζεσαι. Εντάξει την ψιλοβρίσκεις όπως όλοι μας με το φτύσιμο, αλλά υπάρχει και τέρμα κάποια στιγμή.

P.S. 1 Ποιος νομίζει ότι είναι; Ένας ακόμα Lady D. είναι, που δεν έχει ιδέα από ανθρώπινες σχέσεις. Αυτή είναι η κακή εκδοχή. Η καλή εκδοχή είναι να σε έχει για καβάτζα.
P.S. 2 Και τα δύο αυτά σενάρια το ίδιο κακά είναι.
P.S. 3 Ενδεχόμενο να μην ξέρει τι θέλει, δεν παίζει μετά από τόσους μήνες. Μην παραμυθιάζεσαι. Τι πρέπει να γίνει για να το δεις όλο αυτό; Γιατί δεν υπάρχει τρίτη εκδοχή, το είπαμε αυτό.
P.S. 4 Μπορείς σε παρακαλώ να κοιτάξεις τον εαυτό σου, να γυρίσεις σελίδα; Και μετά θα έρθουν οι έρωτες.
P.S. 5 Κι ακόμα κι αν δεν έρθουν τουλάχιστον να ζήσεις μια ζωή που θέλεις, όπου εσύ θα ορίζεις τα πράγματα που περνάνε από το χέρι σου. Όχι τη ζωή που σου ορίζουν οι άλλοι.
P.S. 6 Πάντως αν θες να σου δώσω ιδέες για να καείς κι άλλο πες μου. Θα σου πηγαίνει πολύ το smoked, τώρα που το ξανασκέφτομαι. Επίσης μη ξεχάσεις να μου πεις όταν θα χωρίσετε. Μα και κατά φαντασίαν δεσμευμένος; Που είσαι Μολιέρε μου, να εμπνευστείς.
P.S. 7 Πρόθεσή μου ήταν να γράψω ένα χιουμοριστικό κείμενο, αλλά τελικά δε μου βγήκε, μάλλον γιατί αφενός γύρισα κι εγώ στο δικό μου κακό παρελθόν, αφετέρου γιατί "λα σιτιασιόν ε τραζίκ". Κι όποιος αγαπάει παιδεύει, ή αλλιώς τους φίλους τους διαλέγουμε γι' αυτό και τους παιδεύουμε, τα μυστικά μας λέμε. Άντε Dr Ama Boy...

9 σχόλια:

Ο ψεύτικος Πέτρος είπε...

Λογω του τελευταιου πς δεν κανω σχολιο συμπαραστασης στο φιλο σου. Γιατι αν η ιστορια είναι αληθινη, ο φιλος σου θελει κουβεντα σοβαρη και όχι κραξιμο. Όχι πως δεν εχεις κανει την σοβαρη κουβεντα αλλα πρεπει να συνεχισεις. Από την άλλη παντα ειμαι βεβαιως για το τελος μιας ιστοριας που φερνει την ανοιξη και αυτή η ιστορια θα τελειωσει με το επομενο παιδι που θα γμωρισει ο φιλος σου. Να ελπιζεις μονο να είναι κατι αξιολογο…

One of the people είπε...

Η ιστορία είναι αληθινή.

δημήτρης είπε...

Ιστορία που έχει συμβεί σε αρκετούς.... Δεν ξέρω πόσο η κουβέντα μπορεί να βοηθήσει. Νομίζω πως αν ο ίδιος δεν θέλει να αλλάξει πράγματα τότε κανείς δεν μπορεί να κάνει κάτι. Απλά τώρα δεν βλέπει και δεν σκέφτεται καθαρά. Ίσως πρέπει να πάρει κάποια απόσταση, ίσως πρέπει να γνωρίσει καινούργιους ανθρώπους για να καταλάβει τι πραγματικά του αξίζει.

UrbanTulip είπε...

Αχ το Drama Boy...Οκ δεν λέω, όμορφη η Lady D αλλά τέτοια συμπεριφορά...όχι δεν αξίζει σε κανένα να ζει στη μια ψευδαίσθηση σχέσης. Πες στο Drama Boy ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να μην έχει το καλύτερο δυνατόν και αληθινές σχέσεις.
Κωλόπαιδα πολλά και παντού τελικά.

kat. είπε...

ουπς!
να προσέχετε τον φίλο σας! μόνο αυτό!

Απόστολος Σαμπαζιώτης είπε...

να είμαι ειλικρινής, διαβάζοντάς σε αναρωτιόμουν ποιος είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να βοηθήσει κανείς ένα φίλο να αποδεσμευτεί από μια τέτοια κατάσταση όπως την περιγράφεις.. γιαυτό θα σου ζητήσω να μας κρατήσεις ενήμερους (αν θες πάντα) για το αν έπιασε τελικά ο ευθύς σου τρόπος..
μια κουβέντα μόνο, μιας και δεν μπορώ να υπεισέλθω στη συγκεκριμένη κατάσταση..
το κριτήριο είναι η ευθύνη. του καθενός μας. και η ευθύνη όποιου εμπλέκεται σε κάτι τέτοιο αλλά και η ευθύνη του άλλου που δεν έχει αποφασίσει ή δεν ξέρει τι θέλει ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο..
καλό σου απόγευμα, θα τα ξαναπούμε!

~~~...~~~ είπε...

νομιζω οτι τα χωνεις στον lady d και χαιδευεις τον φιλο σου , που ειναι ο κυριος υπευθηνος για την κατασταση του , δεν ειναι και ευκολο να τα πεις σε καποιον φιλο ειδικα στα γκομενικα , μπορει να στραβωσει ασχημα αλλα και να κανεις τα στραβα ματια παλι αδικο ειναι .

Totally Stranger In My City είπε...

νομίζω ότι όλο αυτό έχει να κάνει, με τα βιώματα του καθενός, και τις ανάγκες που έχει - είτε πραγματικές, είτε πλασματικές - και τους λόγους που μπορεί να αναζητά κανείς μια τέτοια σχέση, γιατί σαφώς κάποιες ανάγκες καλύπτει, την δεδομένη χρονική στιγμή.

Κώστας είπε...

Είναι και θέμα χαρακτήρα. Γνωρίζω άτομα που κάποια στιγμή συναντάν κάποιον, ενθουσιάζονται μαζί του και κολλάνε και μένουν κολλημένοι (με τη μπάλα) για πολύ καιρό, πάρα πολύ καιρό, τραγικά πολύ καιρό!

Πολλές φορές χωρίς να υπάρχει κάποιο υπόβαθρο για ένα τόσο χοντρό κόλλημα. Χωρίς να έχει γίνει τίποτα μεταξύ τους και του προσώπου κάποιες φορές. Και να σου πρήξιμο σε φίλους και γνωστούς και να σου μονοπόλιο συζητήσεων γι' αυτόν.

Τελικά κάποια στιγμή ξεκολλάνε.. Και κάποια στιγμή η διαδικασία επαναλαμβάνεται με τον επόμενο..

Μη μου ζητάτε να το εξηγήσω. Τις βαθύτερες αιτίες μπορεί να τις πει μόνο κάποιος ειδικός. Σημασία έχει ότι αυτα τα άτομα καλώς ή κακώς το ζουν όλο αυτό, βασανίζονται, υποφέρουν, μιζεριάζουν... Και επειδή έχω βρεθεί σε αυτή τη θέση, δε θα το ευχόμουν ούτε στο χειρότερο εχθρό μου.

Προσωπικά, όταν ερωτεύομαι κολλάω. Άρα υπάγομαι στην παραπάνω κατηγορία. Αλλά δεν ερωτεύομαι εύκολα. Μου παίρνει χρόνο. Και συνήθως ο έρωτας έρχεται μετά από κάποια σήματα που μου στέλνει το πρόσωπο του ενδιαφέροντος μου. Πάλι καλά δηλαδή...

Τώρα για το φίλο σου... Δεν ξέρω τι να πω.. Ίσως βοηθήσει να μιλήσει σε κάποιο ψυχολόγο, αν είναι τόσο σοβαρά τα πράγματα. Αλλά πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα περάσει από μόνο του.

Υγ: Είναι πολύ τιμητικό ότι νοιάζεσαι για το φίλο σου.

Υγ2: Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, έχει ευθύνη και το άλλο παιδί σε αυτές τις περιπτώσεις. Το χρέος του είναι να δείξει κατηγορηματικά και ξεκάθαρα ότι δεν ενδιαφέρεται. Δε χρειάζεται να είναι αγενής, δε χρειάζεται να 'ναι σκληρός, αρκεί να μη δώσει ελπίδες στον ερωτοχτυπημένο.


Εύχομαι καλή τύχη στο φίλο σου.