21.5.09

o καβγάς

Η αλήθεια είναι ότι αποφεύγω τους τσακωμούς, τις εντάσεις και οτιδήποτε μπορεί να συνεπάγεται συμπεριφορά εκτός ορίων. Απλά, γιατί δεν τα αντέχω όλα αυτά. Προχθές λοιπόν με κάλεσαν κάποιοι φίλοι σε ένα dinner, σε γνωστό εστιατόριο. Η παρέα κοσμική. Ένας pristas, ένας αρχιτέκτονας, ένας ηθοποιός, μία δημοσιογράφος, ένας επιχειρηματίας, μία ζαμπλουτίδου κι εγώ. Θα μου πεις αυτοί είναι φίλοι; Είναι στο βαθμό της επαγγελματικής διαστροφής που όλοι τραβάμε κατά περιόδους. Γιατί σ' αυτή τη χώρα αν δεν πλασαριστείς σωστά δεν κάνεις τη δουλειά σου. Τέλος πάντων, με βαριά καρδιά πήγα γιατί το μόνο που σκεφτόμουν ήταν ότι ήθελα να κοιμηθώ νωρίς για να ξυπνήσω να πάω στην προπόνησή μου. Από την αρχή της μάζωξης κατάλαβα ότι δεν υπήρχαν όρια. Ο νεαρός ηθοποιός την έπεφτε στον μεσήλικα αρχιτέκτονα, η ζαμπλουτίδου έλεγε κουλαμάρες. Η δημοσιογράφος προσπαθούσε να αποδείξει την θέση ισχύος της. Ο pristas έδινε παράσταση και ο επιχειρηματίας ένιωθε άβολα. Μια σκέψη αναβόσβηνε συνέχεια στο μυαλό μου. Τί δουλειά έχω εγώ εδώ; Δεν είναι κανονικοί άνθρωποι αυτοί έλεγα από μέσα μου. Η εκκεντρικότητα δεν σημαίνει ούτε δημιουργική διαφορετικότητα, ούτε ότι πρέπει να προβοκάρεις τα πάντα. Και η φρίκη μου προχώρησε όταν ο pristas και ο επιχειρηματίας άρχισαν να βρίζονται. Ένιωσα ότι η προσοχή όλου του κόσμου στράφηκε πάνω μας, όχι ότι δεν ήταν από πριν, και το βλέμμα μου αναζητούσε απεγνωσμένα την έξοδο κινδύνου. Η γκροτέσκα αποχώρηση του δεύτερου θα μπορούσε να προταθεί για όσκαρ. Εκείνη τη στιγμή πάντως την εξέλαβα σαν ηρωική έξοδο από την κρίση. Και ξαφνικά, ενώ ο pristas μου εξηγούσε την άποψή του για το περιστατικό και παράλληλα προσπαθούσε να χαριεντιστεί μαζί μου-ενώ θέλει να μου κάνει και προξενιό- κοίταξα όλο αυτό από μια απόσταση και συνειδητοποίησα με ποιους ανθρώπους έτρωγα εκείνο το βράδυ. Με αυτούς που οδηγούν cherokee, έχουν ύφος εναλλακτικού ψηλομύτη, σνομπάρουν για να σνομπάρουν και κρύβονται πίσω από το πορτοφόλι τους. Ένιωσα αηδία. Και αυτή η αίσθηση με ακολούθησε και όταν μπήκα σπίτι. Γιατί τη διαφορετικότητά μας δεν την διατυμπανίζουμε. Γιατί αυτό που είμαστε δεν το κάνουμε σημαία. Γιατί την ανωτερότητα μας την κουβαλάμε συνέχεια. Γιατί το να είσαι άνθρωπος είναι ουσία. Και γιατί η ζωή είναι ωραία όταν είναι απλή. Όταν έχεις μεγάλη καρδιά. Και όταν αγαπάς. Και είσαι αυθεντικός.

P.S. 1 Δεν ήταν η πρώτη φορά, αλλά ούτε και η τελευταία (αν και πολύ θα το ήθελα) σε ένα τέτοιο dinner.
P.S. 2 Ήταν η πρώτη φορά που είδα δύο gay να τσακώνονται έτσι. Παραλίγο να πέσουν σφαλιάρες. Εκεί να δεις επίπεδο. Πώς έγινε και ξαφνικά ξέχασαν τις αριστοκρατικές τους καταβολές;
P.S. 3 Γιατί ο κόσμος μας είναι τόσο απαράδεκτος;
P.S. 4 Και τελικά τί ψυχή θα παραδώσεις μωρέ;

8 σχόλια:

Leviathan είπε...

etsi akrivos skeftomai kai ego...i zoi einai apli!eniosa sa na tin egrapsa ego tin anartisi xexe! :) kalo sou mesimeri!

apparos είπε...

ένιωσα άβολα για αυτά που περιγράφεις!
ουφ...
μήπως ζήλεψες που δεν στην έπεφτε εσένα ο νεαρός ηθοποιός; :P

Dorothea είπε...

για μενα που δεν γνωρίζω μπορεις να εξηγησεις plz τι ειναι ο pristas? μήπως πρίκτης;

παντως όταν παω καπου απο κοινωνική ή επαγγελματική υποχρεώση ποτε δεν περνώ καλά.

εμενα ολο αυτο δεν μου φανηκε λογος ντροπης. ισα-ισα που θα το ολο σκηνικο θα εφτιαξε ενα βαρετο και σαχλο βραδυ για τους υπολοιπους που ειδαν τη σκηνη του καβγα. καβγας σε εστιατοριο μου κανει κατι σε ταινια...

τωρα γιατι εγω ολο αυτο το βλεπω θετικα δεν ξερω... πες το διαστροφη :)

One of the people είπε...

Leviathan, το πιο ωραιο σχολιο που μου εχουν αφησει. Μ αρεσει η ταυτιση.

Appare, συγγνωμη κιολας, αλλα για ποιον με περασες;

Dorothea, pristas ειναι αυτος που κανει δημοσιες σχεσεις, οπως σωστα το ειπες πριχτης. Σιγουρα θα γελαγες αν εβλεπες το σκηνικο απο αποσταση. Εγω που συμμετειχα παλι, καθολου δεν μ αρεσε.

mahler76 είπε...

τι είναι pristas ????

Και ναι εμείς οι αρχιτέκτονες είμαστε περιζήτητοι γαμπροί τι να κάνουμε μας την πέφτουν συνεχώς lolol

"Αισθηματική ηλικία" είπε...

Η κατάσταση ξεφεύγει. Εισαι το alter ego μου και τρέμω απο σιγουριά ότι κινούμαστε παραλλήλως και ομοίως. -)

Απο την άλλη , το ξέρεις ότι είναι αναγκαίο κακό όλο αυτό κι ετσι μείνε cool.

Στο ξαναλέω κόντρα στο ρεύμα, τουλάχιστον θα σε εκτιμήσουν αυτοί που όταν χρειαστεί θα σε βοηθήσουν ουσιαστικά.

UrbanTulip είπε...

Να σου πω, τόσα χρόνια σε αυτή τη δουλειά δεν έμαθες πως πρέπει να αποφεύγεις σαν το διάολο το λιβάνι, τέτοια γάδερινγκς;
honestly dear!

One of the people είπε...

Tulip, ειμαι αφελης και το ξερεις.

Αισθηματικη ηλικια, μη μου βαζεις ιδεες για το alter ego. Παντα κοντρα, στο υποσχομαι.

mahler76, αρχιτεκτονας; πολυ ενδιαφερον. Για πες για πες. Γιατι μ αρεσουν οι περιζητητοι γαμπροι. Pristas=δημοσιοσχετίστας.