8.9.08

κάποιος φοβάται

Σε αυτή την πόλη αποφάσισα ότι ο φόβος είναι διάχυτος. Μη τρομάζεις...εννοώ τον φόβο για τη δέσμευση. Θα μου πεις υπάρχει χειρότερο πράγμα από μια σχέση δύο ανθρώπων; Σαφώς και όχι. Η αλήθεια να λέγεται. Η δέσμευση των ανθρώπων πρέπει να καταργηθεί αμέσως. Δεν πρέπει να δημιουργούμε σχέσεις. Δεν μπορούμε να ζούμε μαζί με κάποιον άλλο. Όλα αυτά είναι τραγικά depasse. Ξεπερασμένα, σου λέω. Γιατί να πρέπει να δίνεις λογαριασμό σε κάποιον, γιατί να έχεις τον ίδιο ερωτικό σύντροφο, γιατί να προσπαθείς για μια σχέση, γιατί να ξυπνάς με τον ίδιο άνθρωπο κάθε μέρα; Και πολλά ακόμα γιατί-ενστάσεις που έχουν γίνει το νέο μας life style.
Να σου πω ότι διαφωνώ. Και να στο πω, θα με ακούσεις; Όχι. Διότι ο φόβος είναι το πιο αξιολάτρευτο συναίσθημα που έχουν οι new born citizens. Μόλις αισθανθούν κάτι παραπάνω, μη σου πω ότι μόλις αισθανθούν ότι αισθάνονται αρχίζουν και τρέχουν. Σε ακυρώνουν και προχωρούν. Κι εσύ απλά αναρωτιέσαι, μήπως είμαι ρετρό; Ανήκω σε άλλη εποχή ή σε άλλο κόσμο; Μάλλον, αφού θέλω να αγαπώ και να έχω κάποιον δίπλα. Μάλλον, αφού δε με τρομάζει η δέσμευση. Μάλλον, αφού ξέρω ποιος είμαι και δεν μασάω. Μάλλον, αφού δεν ανταγωνίζομαι κανέναν, και κυρίως τον εαυτό μου.
Μ' αρέσουν πάντως αυτοί οι άνθρωποι. Και μ' αυτούς πρέπει να μάθω-θουμε να ζω-ούμε. Μ' αυτούς που κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους, μ' αυτούς που η συντροφικότητα είναι πόθος-φόβος, μ' αυτούς που δεν μπορούν ν' αγαπηθούν. Έτσι θα μου πεις είναι η ζωή. Δεν μπορείς να τα 'χεις όλα. Αλλά δεν μπορείς να μην έχεις και τίποτα, θα σου απαντήσω. Και συγγνώμη που δεν μ΄αρέσει αυτό το socializing. Γιατί έμαθα να μην φοβάμαι. Γιατί δεν θέλω να φοβάμαι. Γιατί δεν φοβάμαι.

P.S.1 Αφορμή γι' αυτό το post οι κουβέντες με φίλους. Σε κάποιους από εμάς κάποιοι καθρέφτισαν το φόβο τους για τη δέσμευση.
P.S.2 Αφορμή γι' αυτό το post η ατάκα ότι φοβάσαι πως μαζί μου θα κάνεις κάτι που δεν πρέπει. Κι αν σε πω δειλό, θα παρεξηγηθείς. Τι πρέπει, τι δεν πρέπει ... που έλεγε κι ο μπαλαμός. Ciao bello.
P.S.3 Λες κι εμείς θέλουμε να αλυσοδέσουμε κάποιον. Μια ισότιμη και ισορροπημένη επαφή ψάχνουμε με τους ανθρώπους γύρω μας. Με όσους μας κάνουν κλικ και θα θέλαμε να προσπαθήσουμε να είμαστε σύντροφοι.

7 σχόλια:

UrbanTulip είπε...

Κολλήματα του μυαλού, που εμποδίζουν το ΤΩΡΑ. Και ότι θέλει ας γίνει...
μακριά από εμάς οι δειλοί.

tovene592 είπε...

και το χειρότερο ξέρεις ποιο είναι; να μην παίρνεις ξεκάθαρη απάντηση από απέναντι. να το προσπαθείς, να το παλεύεις, να είσαι οκ με οποιαδήποτε έκβαση, κι ο άλλος να έχει άγνοια. ή έτσι να δείχνει.
σου γυρνάει το μυαλό ανάποδα

Leviathan είπε...

tetoio fovo den eixa pote....
auto pou leei o tovene592 einai poli asximo...
filia kai kalo vradi!

spacie είπε...

ναι ούτε έγω είχα ποτέ τέτοιους φόβους

και δεν πιστεύω ότι ισχύει στην πλειοψηφία,
την συντροφικότητα όταν τύχει την απολαμβάνουνε όλοι χωρίς δισταγμούς

φτάνει να τύχει
και αυτό είναι το δύσκολο της υπόθεσης
το άτομο που θα σου βγάλει αυτό, με το που τον δεις δηλαδή, να το νιώσεις... μετά απο αυτό όλα είναι εύκολα

One of the people είπε...

Guys μαλλον ειστε η εξαιρεση. Αλλα γυρω μου βλέπω μόνο ανθρώπους με ανασφάλειες και φόβους. Εκτός αν εγώ ζω σε άλλη πόλη. Plz tell me που να ψάξω...

tovene σου γυρνάει όντως το μυαλό. Κατευθείαν για νοσηλεία σε πάνε.

L' Aesthéte Soleil είπε...

Πόσο διαφωνώ! Μου αρέσει να ξυπνώ με τον ίδιο άνθρωπο, μου αρέσει να τον γεμίζω λουλούδια όσο πιο συχνά μπορώ, μου αρέσει να του μαγειρεύω και να μου μαγειρεύει να τον φιλώ και να με φιλά. Αγάπη μου, νηρηίδα μου, πόσο σε λατρεύω!

Ελευθερία Αραβανή είπε...

Μου αρέσει να περιστρέφεται η ζωή μου γύρω από τους ανθρώπους που έχω διαλέξει..να έχουμε κοινές στιγμές ζωής...κι όσοι κάποια στιγμή δεν μου κάνουν άλλο να τους βγάζω από την ζωή μου..γιατί η ζωή ρέει και φέρνει συνέχεια νέα πράγματα...φιλιά